اعتمادهای شکسته یکی ار سخت ترین کارهای بشر در این دنیا شناخت آدمها و پی بردن به ذات اصلی آنهاست . در این دنیا اعتماد کردن کور کورانه به دیگران و یا حتی اعتماد کردن به آنها تنها به خاطر یک حس انسان دوستانه و بالاتر از آن اطمینان کردن به دیگری تنها به خاطر این که یک دوست عزیز و یک شخص بسیار محترم به او اطمینان دارد به نظر من یک خبط بزرگ است. و بدتر از این خبط و اشتباه قرار دادن اطلاعات شخصی و خصوصی به دست این اشخاص است که می توان از این کار نه تنها به عنوان یک خبط بلکه به عنوان یک حماقت بزرگ

رازها و سوالات بی پایان فقط می دانم که این روزها در میان رازها به شدت غرق می شوم نمی دانم که تا کی می توانم راز نگهدار خوبی باشم نمی دانم که تا کی می توانم مخزن اسرار دیگران باشم نمی داتم که تا کی باید زبان در کام بگیرم و هیچ نگویم نمی دانم که تا کی باید فقط به دیگران خندید و در مقابل سوالات بی پایانشان  لبخند زد نمی دانم که تا کی ...... فقط می دانم که راهی که می روم درست است هر چند که شمیشر سوالات بی پایان در مقابلم قد علم کرده اند و مغزها در مورد من به شدت در حال تجزیه و تحلیلند اما چه با

خط خطی های الکی با توکل و حول و قوه الهی با قدرت تمام به سوی جلو می روم هر چند که موانع زیاد است اما به قول معروف خدایم از آنها بزرگتر است دیروز بعد از مدتها شهریار را دیدم نمی دانم که ذوق زدگی بیش از حد او از دیدن من بیشتر بود یا ذوق زدگی من از دیدن او دیدارش برایم بسیار لذت بخش بود هر چند که تا سالها او را باز دیگر نخواهم دید اما مطمئنا اینترنت این فاصله ها را کم خواهد کرد هیچوقت فکر نمی کردم که زمانه اینقدر بین ما فاصله بیندازد و هیچ وقت تصور نمی کردم که او پایش به کانادا برسد اما خواستن